Yazmayı oldum olası hiç sevmedim. Şu ana kadar da insanların neden yazdıklarını yada neden bu eyleme ihtiyaç duyduklarını anlayamamıştım. Varmış nedeni.
...
Duygu kavramı çok garip. Sen o kadar kendini geliştir, yıllarca oku bir sürü iyi kötü tecrübe derken biran da 3 5 kelime, tek bir an insanın hayatını tepetaklak ediyor. Sonra da tutturmuşlar zaman her şeyin ilacı diye. Bazen hiç bir çıkış yolu olmaz da yüce bir varlığa sığınmak istersin ya bu da öyle bir şey. Duyguların ne açıklaması ne de engellenmesi yok. Sadece zaman geçtikçe yaşadığımız her olayda biz azar azar da olsa değişiyoruz. Biz değiştikçe bakış açımız da değişiyor. Günün sonunda dönüp baktığımızda ise hatıralarımızda olandan farklı bir manzarayla karşı karşıya kalıyoruz. Olan bundan ibaret.
...
Hiç sevemedim yazmayı. Değişmek için bir şeyler yapmam gerekiyor. Bu da onlardan birisi sadece.
